Anneke Kruithof

Aan alles komt een eind...

Sat, 20 Jun 09 12:27:24 +0200

Zaterdagmiddag 11.45 uur. Over 4 uurtjes vertrek ik naar het vliegveld. Mijn tijd in Zuid-Afrika zit erop en wat zijn de weken voorbij gevlogen!

Een aantal dagen ziek geweest, maar al snel weer mijn dingen opgepakt.
Woensdag heb ik de schoolmaterialen, memorybooks en spelletjes aan de jongens gegeven, die ik gekocht heb van jullie donaties. De jongens zijn normaal niet stil te krijgen, maar hiervan waren ze onder de indruk!

Gisteren een gewone lesdag, alhoewel ik met een aantal jongens van mijn klas de keuken van Mother of Peace ben ingegaan om muffins te bakken. De jongens hadden dit nog nooit gedaan en wat waren ze enthousiast! Eer dat het beslag klaar was, hadden ze al de helft opgesnoept ;)
Tijdens de pauze de muffins gebakken en daarna met een ander groepje de muffins versierd.

Om 12.15 uur met z'n allen naar class 2 voor mijn afscheid. De jongens hadden een act voorbereid en ik werd dan ook door een selectie, waaronder de jongste en oudste, toegezongen. Echt super, kippevel!!
Van een aantal jongens en teacher een persoonlijk woordje, nadat mij een papier met daarop alle namen en bedankjes was overhandigd.
Van de week had ik al een I Care armbandje gekregen, dus verwend ben ik zeker!
Na de muffins en een drankje met de jongens naar huis gelopen, waar ik aan de huisouders een kaartje en foto's heb gegeven. Je zou het misschien niet verwachten, maar ze waren er zo blij mee als een kind!

Straks word ik opgehaald door Xolani (chauffeur), Isaac (de huisvader waarbij ik in huis heb gezeten), Brie (teacher) en een aantal jongens.
Ik heb hier een ontzettend goede tijd gehad: heb genoten van de jongens, het lesgeven, de cultuur.... maar ik vind het ook weer leuk om naar huis te gaan :)

Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de reacties op mijn weblog, sms-jes, telefoontjes, post en natuurlijk de donaties!
Zonder jullie was dit alles niet mogelijk geweest, waarvoor mijn dank!

De foto's volgen zodra ik in Nederland ben!

Terug- en vooruitblik

Sun, 14 Jun 09 19:00:29 +0200

Maandag voor de 2e keer comprehension gedaan met Simanga en Sboniso (ik stel aan de hand van een boekje vragen, die zij met een volledige zin moeten beantwoorden).
Sboniso was helemaal aan het stralen, omdat dit lukte (alhoewel de zinsopbouw niet helemaal klopte). Het antwoord opschrijven was moeilijker: is 'can' met de e van elephant of de a van antelope?
Simanga heeft het aardig door en het beantwoorden gaat hem dan ook goed af.

De ABC-kaartjes waar ik al eerder over schreef zijn af! Volgende week de ultieme test: lukt het de jongens om de juiste soundkaartjes bij de letters te vinden?!

Woensdag stond de vrijwilligersdag op het programma. Tot de pauze les gegeven en daarna de bus in op weg naar de tree.
Bij de tree verzamelen zich iedere woensdag mensen die daar zingen, bidden en voorlichting krijgen. Ook wordt er door vrijwilligers van Bobbi Bear voedsel + kleding uitgedeeld en basale medische hulp geboden (voor meer uitleg zie bericht uit mijn Agape-tijd).
Vandaag was het afscheid van 4 Bobbi Bear vrijwilligers, waar ik een aantal dagen bij in huis heb gezeten. Erg leuk: Afrikaanse kleding aan en dansen maar!
Ervoor gekozen om na de tree naar huis te gaan, aangezien ik me niet lekker voelde en de volgende dag fit wilde zijn.

Donderdag na school met Brie en Nicola (teachers) naar de winkel gereden om mijn donatiegeld uit te geven. En wat hebben we veel schoolmateriaal kunnen kopen :)
Volgende week laat ik alles aan de jongens zien, ben benieuwd naar hun reacties! De teachers zijn er in ieder geval ontzettend blij mee.

Donderdagavond wilde mijn lichaam echt niet meer...
Vrijdag naar de dokter geweest die naast griep voorhoofdholte- en bijholteontsteking constateerde. Een injectie later en met een zak vol medicijnen stond ik na 10 minuten buiten.
Ik voel me alweer een stuk beter, maar dat kan geloof ik ook niet anders met antibiotica, een siroopje en in totaal 13 pillen per dag ;)
Door bovenstaande op vrijdag geen les kunnen geven en vandaag het uitje naar Tala (als dank vanuit I Care) misgelopen.
Morgen + dinsdag is het public holiday en dus geen school. Ik ga er vanuit dat ik woensdag weer voor de klas sta!

Het einde komt in zicht...
Vanaf woensdag ga ik Jelle inwerken, die mijn klas overneemt.
Woensdagmiddag neem ik de jongens en huisouders mee op een trip. Afhankelijk van het weer wordt het de dierentuin & park of bioscoop. Woensdagavond ga ik nog een nachtje bij de jongens slapen.
Donderdagmiddag ga ik met 2 vrijwilligers van Bobbi Bear naar Durban om te shoppen (ik heb nog geen souvenirs!) en een hapje te eten.
Op vrijdag ga ik met mijn klas muffins bakken, waarmee ik mijn loopbaan als teacher beeindig.
Zaterdag word ik door Brie en een aantal jongens naar het vliegveld gebracht en zit mijn avontuur er alweer op :(

Tot over een week (tenminste als mijn ontsteking voorbij is, anders mag ik niet vliegen!)

Foto's

Thu, 11 Jun 09 20:05:36 +0200

Zoals beloofd de foto's van vorige week!

Vorige week

Mon, 08 Jun 09 17:03:10 +0200

Maandag zijn we met de jongste boys gaan surfen. Voor 4 van hen was het de 1e keer en wat hebben ze genoten!
Na een warming-up en 'droog' oefenen op het strand het water in. Wachten op een golf en proberen op het bord te staan en balans te houden. Wat hadden ze een plezier en wat was het moeilijk om een actiefoto te maken ;)
De jongens waren het water niet uit te krijgen. Uiteindelijk kwamen ze er na anderhalf uur met een big smile uit.
Dinsdag na school staffmeeting gehad. Hierin onder andere besproken welke schoolmaterialen er nodig zijn.
De jongens hebben sindskort op dinsdag een arts, waarin het gebruik van hun fantasie en fijne motoriek op de proef wordt gesteld ;)
Donderdag ga ik hiervoor spullen kopen: verf, kwasten, lijm en klei. Ook wil ik memorybooks voor de jongens aanschaffen: een boek voor foto's, tekeningen e.d. ter herinnering aan hun tijd bij I Care.
Woensdag na school onze 1e sportactiviteit georganiseerd. Ervoor gekozen om te basketballen en dat viel bij de meeste jongens in de smaak.
Heerlijk om op deze manier met ze bezig te zijn!
Na het sporten voor 'mijn' huisje lasagne gemaakt. De jongens hadden het nog nooit op, maar ik mag terugkomen ;)
Donderdag tot 16.30 uur op school doorgewerkt. Alvast wat dingen voorbereid en bezig geweest met mijn 'projecten': ik heb voor beide klassen een nieuw (de-)merit bord gemaakt en ben voor mijn klas bezig met het maken van een kaartsysteem. Iedere letter is gekoppeld aan een dier. Bijvoorbeeld K voor Kangaroo. Ik heb 3 verschillende kaartjes gemaakt: met de letter, het dier en ben nu plaatjes in tijdschriften aan het zoeken met dezelfde letter/ sound.

Vrijdagavond naar Johannesburg gevlogen, waar ik samen met Jelle het weekend heb doorgebracht. Ondanks dat Johannesburg op nummer 2 staat qua onveilige steden, me geen moment onveilig gevoeld (Durban staat sindskort op nummer 1 en daar heb ik al aardig wat uurtjes doorgebracht)!
Het hostel was echt een plaatje: Een gebouw van meer dan 100 jaar oud, volledig gerestaureerd en voorzien van alle luxe.

Zaterdagmorgen om 9.00 uur opgehaald voor een tour langs de highlights van Johannesburg, Constitution Hill, Soweto en het Apartheidmuseum.
Een indrukwekkende dag met een overkill aan informatie!
Johannesburg is een grote stad met 7,5 miljoen inwoners. In het centrum staan veel lege gebouwen, veel van de kantoren zijn verhuisd naar het noorden van de stad. Het is de stad waar Nelson Mandela woont en zijn naam wordt dan ook regelmatig genoemd: Mandela bridge, de gevangenis waar hij heeft gezeten, de universiteit waar hij heeft gestudeerd etc.
Constitutional Hill was erg indrukwekkend en dan met name de gevangenis voor de zwarten. Deze gevangenis was overcrowded: twee keer zoveel gevangenen dan de capaciteit toeliet. Totaal geen privacy, weinig sanitaire voorzieningen, slechte hygiene... Vreselijk, zeker gezien het feit dat de gevangenis voor blanken (op hetzelfde terrein) een stuk beter was.
Daarna naar Soweto gereden: het grootste township van Johannesburg met ruim 4 miljoen inwoners! Opvallend was de grote diversiteit aan huizen: van matchboxes tot villa's. Bijna alle huizen zijn van steen en er wonen ook rijke, voorname mensen. Nelson Mandela heeft hier gewoond (zijn ex-vrouw Winnie heeft er nog steeds een huis) evenals Desmond Tuti.
BMW's (G-strings) zijn kenmerkend, evenals de mall (de grootste van het zuidelijk halfrond).
Langs het kruispunt en herdenkingsteken gereden waar een jongen tijdens de abrising is vermoord. Ook de kerk in geweest waar de kogelgaten nog in het plafond zaten.
Op de terugweg langs het voetbalstadion gereden (ligt aan de rand van het township) waar tijdens het WK 90.000 mensen het voetbal kunnen aanschouwen!
Last but not least: het apartheidmuseum. Erg indrukwekkend, een mooie weergave van de apartheid door middel van foto's, tekst, video en materialen.
Helaas geen foto's mogen maken, maar ik zal het niet snel vergeten. Alhoewel: die data... en we hadden die dag al zoveel gezien en gehoord!

Zondagochtend om 9.00 uur opgehaald voor een bezoek aan het Rhino & Lion park.
Cheetas en (witte) leeuwen van nog geen 3 meter afstand gezien! En ja, ik heb met tijger cubs (welpjes) gespeeld!!!! Echt super, heb een kras op mijn arm als aandenken ;)
Ons weekend in Johannesburg afgesloten met een bezoek aan East gate. Een ongelooflijk groot winkelcentrum met ..... Tja, welke winkel was er niet?

Al met al een goede schoolweek achter de rug en een heerlijk weekend :)
De foto's volgen!

Alweer op de helft

Sat, 30 May 09 14:45:15 +0200

Zaterdagochtend 9.00 uur. Om 7.15 uur wakker, het doordeweekse ritme (om 6.00 uur opstaan) zit er al aardig in ;)
Vandaag een bewolkte dag dus mooi de tijd om een bericht te schrijven.
De tijd vliegt echt voorbij en wat is er veel gebeurd!

Graag wil ik stilstaan bij de mensen die I Care tot een succes maken.
Allereerst zijn er Denise en haar man die de organisatie hebben opgericht.
Naast de preventie, het straatteam en shelter is er de rehab, waar jongens vanaf de straat naar toe gaan. Zij worden o.a. getraind in social skills en omgaan met agressie.
Na 3 maanden rehab zijn ze klaargestoomd om naar de I Care huizen te gaan. Er zijn 3 huizen met 3 huismoeders en 2 huisvaders. De huizen liggen in een community op ongeveer 10 minuten afstand van school. Aangezien de school tussen de suikerrietvelden ligt, is het niet veilig om daar lopend naar toe te gaan. Dankzij Xolani komen zowel de jongens als Brie, Jelle (medevrijwilliger) en ik elke dag weer veilig thuis.
Op school nemen Jill, Sandy, Nicola, Aimable en Brie het lesgeven voor hun rekening. Er zijn 2 klassen. Ik sta samen met Brie in class 2, waar de jongens het alfabet leren en leren lezen. Hierna stromen ze door naar class 1. Wanneer de jongens deze hebben doorlopen en/ of 18 jaar zijn, wordt samen met hen gezocht naar een baan. I Care zit er voor hen op.

Naast school hebben de jongens op maandag en vrijdag surfen, donderdag zwemmen, vrijdag youth club, zaterdag voetbal en op zondag kerk.
Aangezien sport & spel heel belangrijk is, hebben Jelle en ik ervoor gekozen om voortaan op woensdagmiddag een activiteit te organiseren. Volgende week staat basketbal op het programma, ik ben benieuwd!

Tot nu toe ben ik iedere zaterdag bij de jongens geweest. We hebben 2 keer een braai (BBQ) gehad en ik ben bij het voetbal gaan kijken.
De voetbalwedstrijd was een hele belevenis! De lijnen worden aangegeven met her en der een tas of steen. De grensrechter heeft een plastic stok met lege broodzak als vlag.
Aangezien er te weinig tenues zijn, verscheen de wisselspeler in ondergoed. De speler die eruit kwam, moest eerst zijn tenue uittrekken, voordat er een wissel kon plaatsvinden. Helaas zijn er ook te weinig schoenen, waardoor een aantal jongens blootsvoets spelen.
De jongens hebben met 3-0 verloren.

Elke keer als ik bij hun ben, merk ik dat het genoeg is om alleen maar aanwezig te zijn. De jongens genieten van de aandacht, zijn blij en dankbaar dat je interesse in hen toont.
En wat is het heerlijk om bij ze te zijn! Ik voel me echt bevoorrecht dat ik iets bij mag dragen aan hun ontwikkeling. Ondanks het verleden, zie je altijd een lach op hun gezicht!

Helaas gebeuren er ook mindere dingen: 1 van de jongens is door I Care naar huis gestuurd.
De beslissing was snel genomen. Toen we ’s ochtends de jongens gingen ophalen om naar school te gaan, stapte hij niet in. Ik wist toen nog niet dat hij die dag naar huis ging. Hij klopte op het raam van de bus en zwaaide naar mij en ja, dat was ons afscheid…
Ik ga proberen te regelen dat ik een keer mee op huisbezoek kan, zodat ik hem alsnog een knuffel kan geven en wat bemoedigende woorden kan influisteren.
I Care heeft in het kader van nazorg afspraken gemaakt, zoals zorg dragen voor voldoende voedsel, het regelen van een nieuwe school e.d.
Hij heeft inderdaad iets gedaan wat absoluut niet kan, maar mijn inziens wordt hij hiermee niet geholpen. De kans is groot dat hij thuis wegloopt en weer op straat terechtkomt. En zijn gedrag zal hiermee niet veranderen. Erg dubbel dus.
AANVULLING: Zoals verwacht is hij weggelopen. I Care is de straat opgegaan om hem te zoeken. Hij is gevonden, maar weigert naar huis terug te gaan. Hierdoor kan in het kader van nazorg ook geen counseling plaatsvinden. Ik betreur dit ten zeerste, omdat hiermee een verandering in zijn gedrag en dus hoop op een betere toekomst uitblijft.
Het is zijn keuze en hoe lastig ook, ik zal me erbij neer moeten leggen.

Ondanks de winter is het overdag toch nog zo’n 20 graden. ’s Ochtends en ’s avonds heb je een vest nodig en de avond valt vroeg: rond 17.30 uur is het donker.
Vorige week zondag ben ik met een aantal vrijwilligers van Bobbi Bear (een ander project van Be More) naar Durban geweest. We hebben daar dolfijnen gespot. Echt super om deze dieren naast en onder de speedboot te zien zwemmen! Verder genoten van het lekkere weer en eten ;)

Zoals jullie kunnen lezen, verveel ik me geen moment. Ik vind het heerlijk om met de jongens bezig te zijn, zowel op school als thuis. De mensen, de cultuur, de taal…
Toen ik in het vliegtuig zat, had ik het gevoel dat ik thuiskwam. Ja, Zuid Afrika heeft écht mijn hart gestolen!

Terug op Agape!!!

Thu, 28 May 09 15:17:43 +0200

Heerlijk om met Wandile te knuffelen. Wat is hij groot geworden! Helaas is er geen geld (meer) om hem naar een speciale school te laten gaan. Er is nu een social worker op Agape die zich met hem en nog 2 andere kids bezighoudt. Wandile herkauwt zijn voedsel minder en voor zover ik begrijp is hij zindelijk. Praten doet hij nog niet, maar zijn lach zegt genoeg!
Lekker bijgekletst met Pamela (manager) en auntie Thandi weer gezien. Boven verwachting: de meeste kids herkennen mij nog!!!
Wat is het mooi geworden op Agape: de Communityhal met ramen en vloertegels erin, de muren voorzien van een kleurtje en spullen zoals zitbanken, een tafel e.d. En de huisjes: die zijn te mooi om waar te zijn, wat een ruimte hebben de kids nu!
De finishing touch: de jungle gym die Eelke en ik 2 jaar geleden van ons donatiegeld betaald hebben. Aan het versleten gras kun je zien dat de kids er elke dag van genieten, aldus Pamela.
Al met al een paar indrukwekkende uurtjes. Good to be back!!!

Een schooldag

Sun, 24 May 09 12:03:25 +0200

Sinds gisteravond zonder stroom... Hopelijk gaat het lukken om dit bericht te schrijven zonder dat mijn laptop uitvalt!

Mijn 1e, volledige, schoolweek zit erop! De kinderen de letters O van Ostrich en L van Lizard geleerd. Ze leren deze m.b.v. een alphabetsong, animalsong, animalstory, het herkennen van de lettersound d.m.v. zinnen + woorden en letterformation. Erg leuk om te doen, alhoewel de liedjes erg hoog zijn ;)
Naast het alfabet hebben de kinderen vakken als handwriting, wordbuilding, math, science en English. Wij stellen de goals oftewel wat ze voor welk vak moeten doen, waarna ze aan de slag gaan.

De schooldag begint om 8.00 uur met een line-up: de kinderen gaan buiten het klaslokaal van klein naar groot staan en één van de teachers checkt hun schooluniform en zelfverzorging. Hierna worden in het klaslokaal de Pledges (to the Bible and South Africa) klassikaal opgezegd, er wordt gebeden door één van de teachers en een bijbelverhaal verteld.

De jongens scoren bij de line-up en met hun gedrag in de klas merits en de-merits (soort van plus- en minpunten). Bij goed gedrag (7 merits) mogen ze op vrijdag in civvies (dagelijkse kleding) naar school komen, bij 10 merits krijgen ze chocola en bij 13 merits mogen ze iets uit de storeroom kiezen (bijvoorbeeld een boek). De de-merits worden van de merits afgehaald.

In onze klas (class 2) zitten 7 jongens van 7 tot 13 jaar met verschillende niveaus. Het lessysteem wordt hierop aangepast oftewel de jongens hebben ieder hun eigen goals en the alphabetsong klinkt geregeld door het klaslokaal :)

Graduation

Sat, 16 May 09 11:01:01 +0200

7 kinderen, voormalig straatjongens, die na 3 maanden rehabilitatie klaar zijn om in de I Care huizen te gaan wonen.
Aan de buitenkant zie je niets, maar ondertussen hebben ze waarschijnlijk meer meegemaakt dan ik in heel mijn leven!
Ze mogen trots zijn op zichzelf, dat zij in zo’n korte tijd hun leven weer op de rails hebben gekregen.
Bovenstaand gevoel wordt gedeeld door de familie die is meegekomen, de medewerkers van de Rehab en I Care, de jongens van I Care die het hele traject hebben doorlopen en dus weten wat het is en natuurlijk door ons.
De graduation vindt plaats in de kerk. Een logische plek, want het geloof is 1 van de weinige dingen wat de jongens op de been houdt.
Na veel woorden van lof krijgen de jongens hun certificaat, een pet, jas (de winter komt eraan) en boek.
De jongens zingen een lied, waarna onze jongens als welkom een performance geven.
De graduation wordt afgesloten met African food: rijst met kip, salade en thee met koekjes.
Al met al een feestelijke dag, waarin de saamhorigheid voelbaar is.

Na de graduation rijden we terug naar de I Care huizen. De spullen van de nieuwe jongens zijn al gedropt, dus het inhuizen kan beginnen.
In ‘mijn’ huis komen 2 jongens: één van 11 en één van 16 jaar.
Ik ben benieuwd hoe de samensmelting zal verlopen. Helaas ben ik gisteren naar het terrein van Mother of Peace verhuisd en zal dit niet van dichtbij meemaken.
Ik heb de jongens beloofd om in ieder geval nog een keer voor hen te koken, so i’ll be back J

Hieronder een aantal foto’s van de graduation, de jongens, de I Care huizen, huisvader en het huisje waar ik momenteel verblijf.

Warm welkom

Wed, 13 May 09 16:03:11 +0200

Vandaag onverwachts de gelegenheid om te internetten, zodat ik jullie op de hoogte kan stellen van mijn belevenissen tot nu toe :)

Na 26 uur reizen op plaats van bestemming gekomen: I Care in Illovo.
Ik werd ontvangen door de huisvader, -moeders en jongens. In totaal 13 jongens, maar vanaf vrijdag komen er 7 bij die morgen hun rehab-graduation vieren.
De huisvader en -moeders hadden besloten om ter ere van mijn komst gezamelijk te eten. Ook was er een cake gebakken, kreeg ik van iedereen apart een welkomswoordje en hebben de jongens voor mij gezongen en gebeden. Al met al een warm welkom!
Ik woon tot de graduation in 1 van de 3 I Care huizen met huisvader en 4 jongens.

Hoe ziet een dag eruit?
Om 5.00 uur staat de huisvader op en de jongens al snel daarna. Na een douche, het ontbijt en hun taken zoals huis poetsen, schooluniform strijken e.d. worden we om 7.20 uur door de taxi opgehaald en naar school gebracht.
De school is van 8.00 tot 13.00 uur. Hierna gaan de jongens naar huis, waarna ze op maandag en vrijdag gaan surfen en op donderdag zwemmen.
Ik probeer na schooltijd de huisvader te ondersteunen in zijn taken, zoals koken en natuurlijk de opvoeding en na het avondeten doe ik samen met de jongens hun huiswerk, kaartspel en momenteel oefen ik met ze voor hun performance voor de rehab-graduation (dans).
Tussen 20.00 en 21.00 gaan de jongens naar bed en ik ook, want de dagen zijn lang ;)

De school is erg individueel ingesteld. Iedere jongen stelt zijn eigen goals, die hij die dag probeert te behalen. Mijn taak is om hen hierbij te ondersteunen, uitleg te geven waar nodig.
Ik ga lesgeven in class 2, dit is de klas waar de jongens zitten die het alfabet nog moeten leren en lezen + schrijven. Ik word vrijdag en volgende week ingewerkt, waarna ik zelf aan de slag mag!

De jongens, huisvader- en moeders zijn super! Ze zijn erg gastvrij en aardig. Ondanks of misschien wel dankzij hun voorgeschiedenis zijn de jongens dankbaar voor alles in hun leven.

Van het wkend verhuis ik naar een huisje van Bobbi Bear op het terrein van Mother of Peace. Ik zal hier een week verblijven en daarna verhuizen naar een Backpackers hostel waar ik de rest van mijn tijd zal verblijven.
Het weer is trouwens oke: 's ochtends en 's avonds heb je een vest nodig, maar overdag een lekker zonnetje en warm :)

Ik geloof dat ik een beetje van hak op de tak spring, maar ik zit vol met indrukken. Ook heb ik nog niet echt bij kunnen komen/ slapen van de reis, dus ik ben niet helemaal helder ;) HAHA

Tot gauw!
Grtz Anneke

Vertrek uitgesteld naar 10 mei

Sat, 25 Apr 09 21:36:06 +0200

Hallo allemaal,

Zoals een aantal van jullie al hebben meegekregen, heb ik mijn reis i.v.m. gezondheidsredenen moeten uitstellen.
Mijn vertrek staat nu gepland op 10 mei waarna ik 6 weken aan de slag ga bij I Care.

Mijn avonturen zijn niet alleen te volgen via deze weblog. Tijdens mijn verblijf in Zuid-Afrika kun je sms-en naar m'n Nederlandse mobiele nummer. Hieraan zijn geen extra kosten verbonden.
Wil je een kaart sturen, doe dit dan naar het volgende adres:

Mother of Peace
Anneke Kruithof
P.O. BOX 7047
4150 Illovo
Kwazulu-Natal
South Africa

De post doet er ongeveer een week over.

Grtz Anneke

I Care

Sun, 08 Feb 09 14:29:49 +0100

Nog 77 nachtjes slapen en dan mag ik weer naar Zuid Afrika :)
Deze keer ga ik me inzetten voor een ander project van Be More: I Care.

In en rond Durban, in het oosten van Zuid Afrika, leven veel kinderen noodgedwongen op straat. I Care wil zo veel mogelijk van deze kinderen helpen een betere toekomst op te bouwen.
Het project heeft enkele 'cottages', huizen waar enkele voormalige straatkinderen wonen met een huismoeder en/ of -vader. De kinderen die hier wonen, hebben een rehabilitatieprogramma van drie maanden doorlopen en worden in een thuissituatie verder voorbereid om op eigen benen te staan.
I Care runt ook een eigen school, waar de voormalig straatkinderen op hun eigen tempo les krijgen.

Wat ga ik doen?
Ik help op twee fronten: op school en in één van de opvanghuizen.
Na de lessen in de ochtend, zorgt het project 's middags voor ontspanning in de vorm van sport en spel.
In de 'cottages' zijn niet alleen de kinderen, maar ook de huismoeders en -vaders erg gebaat bij extra ondersteuning, bijvoorbeeld bij het lezen en schrijven, maar ook met computerles, discipline etc.

Help mee!
Je kunt het werk van Be More bij I Care heel direct steunen door een bijdrage over te maken op 12.17.74.228 t.n.v. Be More te Nijmegen onder vermelding van Anneke Kruithof. Via mijn weblog kun je zien wat er met je donatie gebeurt en hoe dit bij I Care een verschil maakt.

Waar wil ik het geld aan besteden?
- Memorybooks voor de kinderen van hun tijd bij I Care met foto's, hun eigen werk, tekeningen, boodschappen van vrijwilligers etc.
- De school kan altijd geld gebruiken. Niet alleen voor werkboeken, schriften, pennen, kasten en white boards, maar ook voor educatieve uitjes.
- De kinderen gaan binnenkort verhuizen naar nieuwe 'cottages'. Voor de inrichting is geld nodig.

Namens Be More en I Care alvast bedankt!
Anneke

Thuis

Mon, 30 Apr 07 08:24:30 +0200

De laatste dagen vlogen voorbij en na de (geslaagde!) zelfverdediging en het afscheid met clown nu weer in Nederland...
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor het volgen van mijn avonturen, de donaties, de berichtjes op mijn weblog, de smsjes, de kaartjes, de telefoontjes..
Ondanks dat ik het daar goed naar mijn zin had, was het fijn om af en toe iets van het thuisfront te horen! En mede dankzij jullie heb ik een blijvend verschil voor de kinderen van Agape kunnen maken.
Een onvergetelijke ervaring, dank jullie wel!!!

Wandile (1)

Tue, 24 Apr 07 12:45:54 +0200

Afgelopen dinsdag was het zover: Wandile's 1e schooldag!

Om 7.00 uur vertrekt hij met Babamstali en de andere kids in de bus richting Pinetown. Hij heeft van Kim (oudvrijwilliger) een rugzakje gekregen, welke door de aunties is gevuld met brood, luiers en schone kleren.
Eenmaal bij Whizz Kidz loopt Wandile regelrecht het lokaaltje van groep Rood binnen; afscheid nemen doet hij niet.
Tussendoor bellen we om te vragen hoe het gaat: "Alles gaat goed", aldus de groepsleidster.
Om 13.30 uur ga ik Wandile samen met Eelke ophalen. Zodra we het lokaaltje binnenkomen, rent hij met een lach op z'n gezicht op ons af en wil opgetild worden.
In een korte evaluatie met een van de groepsleidsters, vertelt ze dat Wandile andere kinderen geknepen heeft en geeft ze aan dat hij zijn eten ophaalt. Hier kijken we niet van op.. Ze geeft een communicatieschriftje aan ons mee.
Eenmaal in de bus gaat Wandile op zijn vaste plekje bij het raam zitten. Hij lijkt moe maar voldaan!

Een doordeweekse dag

Tue, 24 Apr 07 12:16:09 +0200

Om 8.30uur komen Gunter en Tessa aan bij het vrijwilligershuis.
Na een kop thee vertrekken Eelke en ik met hen naar Wood and Garden om de tekeningen van de junglegym te bekijken. We zijn erg blij met het eindresultaat (zie tekeningen) en ondertekenen het contract!
De junglegym zal, zodra de bouw van de huisjes op Agape is afgerond, geplaatst worden.
Hierna rijden we door naar het Dream Centre, waaraan Eelke een deel van haar sponsorgeld wil schenken. De dag ervoor hebben we fruit gekocht wat we aan de 'patienten' uitdelen. Zij waarderen dit enorm en wij zijn blij dat we dit (nog) voor hen kunnen doen.
Na een gesprek met Neil (medewerker Dream Centre) wordt besloten het geld te gebruiken voor dekens. Gezien de winter die in aantocht is, is dit geen overbodige luxe!
We vertrekken richting Waterfall waar Eelke en ik, na een tussenstop in Kloof, bij het winkelcentrum uitstappen. We halen daar de laatste boodschappen voor ons afscheidsdiner.
Een uur later worden we door Babamstali met de bus opgehaald en rijden naar Pinetown om de kids uit school te halen. Uiteindelijk zijn we om 15.00 uur op Agape.
Om 15.15 uur staat voor mij het geven van computerles op het programma. Eenmaal klaar daarmee beginnen Eelke en ik aan het (letterlijk) koken voor een weeshuis. We doen dit in het teken van ons afscheid: een aantal kids vertrekken naar Amerika om de film 'We are together' te promoten en dit is de laatste avond met z'n allen.
Om 19.00 uur gaan we aan tafel en om 21.45 uur stap ik met een voldaan gevoel het vrijwilligershuis binnen.

Wandile

Sun, 15 Apr 07 16:26:24 +0200

Wandile, een jongen van 4 jaar,
een jongen die afwijkend gedrag vertoont,
een jongen die eigenlijk niet op Agape past,
een jongen die mijn hart gestolen heeft.
De eerste dag op Agape valt mij meteen iets op: een jongen die de hele dag, zijn voedsel herkauwend, in het raam zit.
Af en toe slaakt hij een kreet of klapt hij het raam tegen zich aan.
De andere kinderen negeren hem of roepen iets naar Wandile. Zij weten dat hij anders is, accepteren dit.
Wandile kijkt vanuit het raam naar de andere kinderen wetende dat hij soms ook even naar buiten mag.
Vaak als het te lang duurt en de andere kinderen laten de deur open staan, dan 'ontsnapt' hij. Eenmaal buiten rent hij op en neer op zoek naar een takje of iets dergelijks.
Als hij een ander kind tegenkomt, wil hij daarmee spelen. Helaas heeft Wandile niet geleerd hoe dat moet en slaat of krabt hij, met als gevolg dat hij terug naar binnen moet.
Wandile vindt dit natuurlijk niet leuk en wordt meestal al huilend naar de slaapkamer 'gesleept'.
"Hier moet iets mee, dit kan niet!" was mijn eerste reactie.
Ik snap dat de aunties weinig tijd voor Wandile hebben, er zijn tenslotte nog 47 kinderen, maar toch..
Misschien dat ik als vrijwilliger hem wat extra aandacht kan geven?
Op mijn vraag wat er precies met Wandile aan de hand is kan geen antwoord worden gegeven.
Mijn inziens heeft hij een aantal autistische trekjes, maar het meeste zorgen maak ik me over het voedsel ophalen.
De hele dag door herkauwd Wandile zijn voedsel (pap), vaak met als gevolg dat hij moet overgeven. Water en andere vloeistoffen komen er 9 van de 10 keer meteen weer uit.
Mijn zorgen worden gedeeld, maar geld voor een onderzoek is er niet..

We besluiten om Wandile elke dag minimaal 1 keer, onder begeleiding van 2 vrijwilligers, mee naar buiten te nemen.
Wandile geniet van deze momenten, begint te stralen zodra we de slaapkamer binnenkomen om hem te halen.
Hij vindt het heerlijk om te rennen en bij de toegangspoort naar de voorbijrijdende auto's te kijken. Soms wil hij alleen maar vastgepakt worden en tegen je aan 'hangen'.
Helaas krijgt Wandile nogal eens te veel prikkels. Aangezien hij niet kan praten, uit hij zich door te slaan/krabben/bijten. Hierna begint hij te huilen en klampt zich aan je vast.
Een paar weken geleden stuit Gunter (projectcoordinator) op een krantenartikel over Whizz Kidz Special Needs Centre; een dagopvang (zorg en onderwijs) voor kinderen met meervoudige handicaps.
Hij bezoekt Whizz Kidz samen met Tessa en Nicole (een medevrijwilliger). Hun conclusie: dit is de oplossing voor Wandile!
De dagopvang is elke doordeweekse dag van 8.00 tot 13.00 uur. De opvang bestaat onder andere uit: 1 op 1 begeleiding, training en therapie. De kosten zijn navenant (hoog!).
Er is geen wachtlijst, maar om geplaatst te worden is onderzoek nodig..
Er hoeft niet lang nagedacht te worden: Nadat Nicole toezegt het onderzoek en de eerste 3 maanden dagopvang voor Wandile te betalen, besluiten wij (de andere 7 vrijwilligers) dit aan te vullen tot 1 jaar inclusief luiers (Wandile is nog niet zindelijk) en snacks.
Volgende week is het zover: Wandile's eerste dag bij Whizz Kidz!