Wandile, een jongen van 4 jaar,
een jongen die afwijkend gedrag vertoont,
een jongen die eigenlijk niet op Agape past,
een jongen die mijn hart gestolen heeft.
De eerste dag op Agape valt mij meteen iets op: een jongen die de hele dag, zijn voedsel herkauwend, in het raam zit.
Af en toe slaakt hij een kreet of klapt hij het raam tegen zich aan.
De andere kinderen negeren hem of roepen iets naar Wandile. Zij weten dat hij anders is, accepteren dit.
Wandile kijkt vanuit het raam naar de andere kinderen wetende dat hij soms ook even naar buiten mag.
Vaak als het te lang duurt en de andere kinderen laten de deur open staan, dan 'ontsnapt' hij. Eenmaal buiten rent hij op en neer op zoek naar een takje of iets dergelijks.
Als hij een ander kind tegenkomt, wil hij daarmee spelen. Helaas heeft Wandile niet geleerd hoe dat moet en slaat of krabt hij, met als gevolg dat hij terug naar binnen moet.
Wandile vindt dit natuurlijk niet leuk en wordt meestal al huilend naar de slaapkamer 'gesleept'.
"Hier moet iets mee, dit kan niet!" was mijn eerste reactie.
Ik snap dat de aunties weinig tijd voor Wandile hebben, er zijn tenslotte nog 47 kinderen, maar toch..
Misschien dat ik als vrijwilliger hem wat extra aandacht kan geven?
Op mijn vraag wat er precies met Wandile aan de hand is kan geen antwoord worden gegeven.
Mijn inziens heeft hij een aantal autistische trekjes, maar het meeste zorgen maak ik me over het voedsel ophalen.
De hele dag door herkauwd Wandile zijn voedsel (pap), vaak met als gevolg dat hij moet overgeven. Water en andere vloeistoffen komen er 9 van de 10 keer meteen weer uit.
Mijn zorgen worden gedeeld, maar geld voor een onderzoek is er niet..
We besluiten om Wandile elke dag minimaal 1 keer, onder begeleiding van 2 vrijwilligers, mee naar buiten te nemen.
Wandile geniet van deze momenten, begint te stralen zodra we de slaapkamer binnenkomen om hem te halen.
Hij vindt het heerlijk om te rennen en bij de toegangspoort naar de voorbijrijdende auto's te kijken. Soms wil hij alleen maar vastgepakt worden en tegen je aan 'hangen'.
Helaas krijgt Wandile nogal eens te veel prikkels. Aangezien hij niet kan praten, uit hij zich door te slaan/krabben/bijten. Hierna begint hij te huilen en klampt zich aan je vast.
Een paar weken geleden stuit Gunter (projectcoordinator) op een krantenartikel over Whizz Kidz Special Needs Centre; een dagopvang (zorg en onderwijs) voor kinderen met meervoudige handicaps.
Hij bezoekt Whizz Kidz samen met Tessa en Nicole (een medevrijwilliger). Hun conclusie: dit is de oplossing voor Wandile!
De dagopvang is elke doordeweekse dag van 8.00 tot 13.00 uur. De opvang bestaat onder andere uit: 1 op 1 begeleiding, training en therapie. De kosten zijn navenant (hoog!).
Er is geen wachtlijst, maar om geplaatst te worden is onderzoek nodig..
Er hoeft niet lang nagedacht te worden: Nadat Nicole toezegt het onderzoek en de eerste 3 maanden dagopvang voor Wandile te betalen, besluiten wij (de andere 7 vrijwilligers) dit aan te vullen tot 1 jaar inclusief luiers (Wandile is nog niet zindelijk) en snacks.
Volgende week is het zover: Wandile's eerste dag bij Whizz Kidz!
pap en mam
en nu maar hopen dat zij hem kunnen helpen en dat hebben jullie dan toch maar weer voor elkaar..........
super!
groetjes + liefs van ons