Home

Zaterdagmiddag 11.45 uur. Over 4 uurtjes vertrek ik naar het vliegveld. Mijn tijd in Zuid-Afrika zit erop en wat zijn de weken voorbij gevlogen!

Een aantal dagen ziek geweest, maar al snel weer mijn dingen opgepakt.
Woensdag heb ik de schoolmaterialen, memorybooks en spelletjes aan de jongens gegeven, die ik gekocht heb van jullie donaties. De jongens zijn normaal niet stil te krijgen, maar hiervan waren ze onder de indruk!

Gisteren een gewone lesdag, alhoewel ik met een aantal jongens van mijn klas de keuken van Mother of Peace ben ingegaan om muffins te bakken. De jongens hadden dit nog nooit gedaan en wat waren ze enthousiast! Eer dat het beslag klaar was, hadden ze al de helft opgesnoept ;)
Tijdens de pauze de muffins gebakken en daarna met een ander groepje de muffins versierd.

Maandag voor de 2e keer comprehension gedaan met Simanga en Sboniso (ik stel aan de hand van een boekje vragen, die zij met een volledige zin moeten beantwoorden).
Sboniso was helemaal aan het stralen, omdat dit lukte (alhoewel de zinsopbouw niet helemaal klopte). Het antwoord opschrijven was moeilijker: is 'can' met de e van elephant of de a van antelope?
Simanga heeft het aardig door en het beantwoorden gaat hem dan ook goed af.

De ABC-kaartjes waar ik al eerder over schreef zijn af! Volgende week de ultieme test: lukt het de jongens om de juiste soundkaartjes bij de letters te vinden?!

Woensdag stond de vrijwilligersdag op het programma. Tot de pauze les gegeven en daarna de bus in op weg naar de tree.

Zoals beloofd de foto's van vorige week!

Maandag zijn we met de jongste boys gaan surfen. Voor 4 van hen was het de 1e keer en wat hebben ze genoten!
Na een warming-up en 'droog' oefenen op het strand het water in. Wachten op een golf en proberen op het bord te staan en balans te houden. Wat hadden ze een plezier en wat was het moeilijk om een actiefoto te maken ;)
De jongens waren het water niet uit te krijgen. Uiteindelijk kwamen ze er na anderhalf uur met een big smile uit.
Dinsdag na school staffmeeting gehad. Hierin onder andere besproken welke schoolmaterialen er nodig zijn. 
De jongens hebben sindskort op dinsdag een arts, waarin het gebruik van hun fantasie en fijne motoriek op de proef wordt gesteld ;)
Donderdag ga ik hiervoor spullen kopen: verf, kwasten, lijm en klei. Ook wil ik memorybooks voor de jongens aanschaffen: een boek voor foto's, tekeningen e.d. ter herinnering aan hun tijd bij I Care.

Zaterdagochtend 9.00 uur. Om 7.15 uur wakker, het doordeweekse ritme (om 6.00 uur opstaan) zit er al aardig in ;)
Vandaag een bewolkte dag dus mooi de tijd om een bericht te schrijven.
De tijd vliegt echt voorbij en wat is er veel gebeurd!
 
Graag wil ik stilstaan bij de mensen die I Care tot een succes maken.
Allereerst zijn er Denise en haar man die de organisatie hebben opgericht.
Naast de preventie, het straatteam en shelter is er de rehab, waar jongens vanaf de straat naar toe gaan. Zij worden o.a. getraind in social skills en omgaan met agressie.

Heerlijk om met Wandile te knuffelen. Wat is hij groot geworden! Helaas is er geen geld (meer) om hem naar een speciale school te laten gaan. Er is nu een social worker op Agape die zich met hem en nog 2 andere kids bezighoudt. Wandile herkauwt zijn voedsel minder en voor zover ik begrijp is hij zindelijk. Praten doet hij nog niet, maar zijn lach zegt genoeg!
Lekker bijgekletst met Pamela (manager) en auntie Thandi weer gezien. Boven verwachting: de meeste kids herkennen mij nog!!!
Wat is het mooi geworden op Agape: de Communityhal met ramen en vloertegels erin, de muren voorzien van een kleurtje en spullen zoals zitbanken, een tafel e.d. En de huisjes: die zijn te mooi om waar te zijn, wat een ruimte hebben de kids nu!
De finishing touch: de jungle gym die Eelke en ik 2 jaar geleden van ons donatiegeld betaald hebben. Aan het versleten gras kun je zien dat de kids er elke dag van genieten, aldus Pamela.

Sinds gisteravond zonder stroom... Hopelijk gaat het lukken om dit bericht te schrijven zonder dat mijn laptop uitvalt!

Mijn 1e, volledige, schoolweek zit erop! De kinderen de letters O van Ostrich en L van Lizard geleerd. Ze leren deze m.b.v. een alphabetsong, animalsong, animalstory, het herkennen van de lettersound d.m.v. zinnen + woorden en letterformation. Erg leuk om te doen, alhoewel de liedjes erg hoog zijn ;)
Naast het alfabet hebben de kinderen vakken als handwriting, wordbuilding, math, science en English. Wij stellen de goals oftewel wat ze voor welk vak moeten doen, waarna ze aan de slag gaan.

7 kinderen, voormalig straatjongens, die na 3 maanden rehabilitatie klaar zijn om in de I Care huizen te gaan wonen.
Aan de buitenkant zie je niets, maar ondertussen hebben ze waarschijnlijk meer meegemaakt dan ik in heel mijn leven!
Ze mogen trots zijn op zichzelf, dat zij in zo’n korte tijd hun leven weer op de rails hebben gekregen.
Bovenstaand gevoel wordt gedeeld door de familie die is meegekomen, de medewerkers van de Rehab en I Care, de jongens van I Care die het hele traject hebben doorlopen en dus weten wat het is en natuurlijk door ons.
De graduation vindt plaats in de kerk. Een logische plek, want het geloof is 1 van de weinige dingen wat de jongens op de been houdt.
Na veel woorden van lof krijgen de jongens hun certificaat, een pet, jas (de winter komt eraan) en boek.
De jongens zingen een lied, waarna onze jongens als welkom een performance geven.

Vandaag onverwachts de gelegenheid om te internetten, zodat ik jullie op de hoogte kan stellen van mijn belevenissen tot nu toe :)

Na 26 uur reizen op plaats van bestemming gekomen: I Care in Illovo.
Ik werd ontvangen door de huisvader, -moeders en jongens. In totaal 13 jongens, maar vanaf vrijdag komen er 7 bij die morgen hun rehab-graduation vieren.
De huisvader en -moeders hadden besloten om ter ere van mijn komst gezamelijk te eten. Ook was er een cake gebakken, kreeg ik van iedereen apart een welkomswoordje en hebben de jongens voor mij gezongen en gebeden. Al met al een warm welkom!
Ik woon tot de graduation in 1 van de 3 I Care huizen met huisvader en 4 jongens. 

Hoe ziet een dag eruit?
Om 5.00 uur staat de huisvader op en de jongens al snel daarna. Na een douche, het ontbijt en hun taken zoals huis poetsen, schooluniform strijken e.d. worden we om 7.20 uur door de taxi opgehaald en naar school gebracht. 

Hallo allemaal,

Zoals een aantal van jullie al hebben meegekregen, heb ik mijn reis i.v.m. gezondheidsredenen moeten uitstellen.
Mijn vertrek staat nu gepland op 10 mei waarna ik 6 weken aan de slag ga bij I Care.

Mijn avonturen zijn niet alleen te volgen via deze weblog. Tijdens mijn verblijf in Zuid-Afrika kun je sms-en naar m'n Nederlandse mobiele nummer. Hieraan zijn geen extra kosten verbonden.
Wil je een kaart sturen, doe dit dan naar het volgende adres:

Mother of Peace
Anneke Kruithof
P.O. BOX 7047
4150 Illovo
Kwazulu-Natal
South Africa

De post doet er ongeveer een week over.

Grtz Anneke

Nog 77 nachtjes slapen en dan mag ik weer naar Zuid Afrika :)
Deze keer ga ik me inzetten voor een ander project van Be More: I Care.

In en rond Durban, in het oosten van Zuid Afrika, leven veel kinderen noodgedwongen op straat. I Care wil zo veel mogelijk van deze kinderen helpen een betere toekomst op te bouwen.
Het project heeft enkele 'cottages', huizen waar enkele voormalige straatkinderen wonen met een huismoeder en/ of -vader. De kinderen die hier wonen, hebben een rehabilitatieprogramma van drie maanden doorlopen en worden in een thuissituatie verder voorbereid om op eigen benen te staan.
I Care runt ook een eigen school, waar de voormalig straatkinderen op hun eigen tempo les krijgen.

Wat ga ik doen?
Ik help op twee fronten: op school en in één van de opvanghuizen.
Na de lessen in de ochtend, zorgt het project 's middags voor ontspanning in de vorm van sport en spel.  

De laatste dagen vlogen voorbij en na de (geslaagde!) zelfverdediging en het afscheid met clown nu weer in Nederland...
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor het volgen van mijn avonturen, de donaties, de berichtjes op mijn weblog, de smsjes, de kaartjes, de telefoontjes..
Ondanks dat ik het daar goed naar mijn zin had, was het fijn om af en toe iets van het thuisfront te horen! En mede dankzij jullie heb ik een blijvend verschil voor de kinderen van Agape kunnen maken.
Een onvergetelijke ervaring, dank jullie wel!!!

Afgelopen dinsdag was het zover: Wandile's 1e schooldag!

Om 7.00 uur vertrekt hij met Babamstali en de andere kids in de bus richting Pinetown. Hij heeft van Kim (oudvrijwilliger) een rugzakje gekregen, welke door de aunties is gevuld met brood, luiers en schone kleren.
Eenmaal bij Whizz Kidz loopt Wandile regelrecht het lokaaltje van groep Rood binnen; afscheid nemen doet hij niet.
Tussendoor bellen we om te vragen hoe het gaat: "Alles gaat goed", aldus de groepsleidster.
Om 13.30 uur ga ik Wandile samen met Eelke ophalen. Zodra we het lokaaltje binnenkomen, rent hij met een lach op z'n gezicht op ons af en wil opgetild worden.
In een korte evaluatie met een van de groepsleidsters, vertelt ze dat Wandile andere kinderen geknepen heeft en geeft ze aan dat hij zijn eten ophaalt. Hier kijken we niet van op.. Ze geeft een communicatieschriftje aan ons mee.

Om 8.30uur komen Gunter en Tessa aan bij het vrijwilligershuis.
Na een kop thee vertrekken Eelke en ik met hen naar Wood and Garden om de tekeningen van de junglegym te bekijken. We zijn erg blij met het eindresultaat (zie tekeningen) en ondertekenen het contract!
De junglegym zal, zodra de bouw van de huisjes op Agape is afgerond, geplaatst worden.
Hierna rijden we door naar het Dream Centre, waaraan Eelke een deel van haar sponsorgeld wil schenken. De dag ervoor hebben we fruit gekocht wat we aan de 'patienten' uitdelen. Zij waarderen dit enorm en wij zijn blij dat we dit (nog) voor hen kunnen doen.
Na een gesprek met Neil (medewerker Dream Centre) wordt besloten het geld te gebruiken voor dekens. Gezien de winter die in aantocht is, is dit geen overbodige luxe!

Wandile, een jongen van 4 jaar,
een jongen die afwijkend gedrag vertoont,
een jongen die eigenlijk niet op Agape past,
een jongen die mijn hart gestolen heeft.
De eerste dag op Agape valt mij meteen iets op: een jongen die de hele dag, zijn voedsel herkauwend, in het raam zit.
Af en toe slaakt hij een kreet of klapt hij het raam tegen zich aan.
De andere kinderen negeren hem of roepen iets naar Wandile. Zij weten dat hij anders is, accepteren dit.
Wandile kijkt vanuit het raam naar de andere kinderen wetende dat hij soms ook even naar buiten mag.
Vaak als het te lang duurt en de andere kinderen laten de deur open staan, dan 'ontsnapt' hij. Eenmaal buiten rent hij op en neer op zoek naar een takje of iets dergelijks.
Als hij een ander kind tegenkomt, wil hij daarmee spelen. Helaas heeft Wandile niet geleerd hoe dat moet en slaat of krabt hij, met als gevolg dat hij terug naar binnen moet.